Priča eSpone

Berane AerodromU beranski su kraj, tokom vjekova, pristizali carevi, kraljevi, kraljice, princeze, kneževi, a i predsjednici! Ne postoje pisani tragovi, ali je naprosto nevjerovatno da ovamo nije navratio, ili makar prošao dolinom i preko brda, car Dušan Silni; mnoge čudi da ponešto nijesu zapisali za svoje glavešine Grci, Rimljani, pa i Turci. Sva prilika da se u tivranskim pećinama krio niko drugi do car Uroš, kad je pao u nemilost, pa se jedna velika i prelijepa zaravan sa obnovljenom starostavnom crkvom, na desnoj obali Lima, i danas naziva Uroševica!

Opširnije...

KafaŽivio je nekoć u našoj varoši neki Radoman Ćuber, poznat i pod nadimkom Klempo! Imao je Klempo trošni kućerak u limskom naselju, gdje je živjela, u to vrijeme, mahom sirotinja, imao je ženu Gospavu, debelu i uvijek pospanu, koju su svi zvali Pava, pa je, tokom vremena, zaboravljeno njeno pravo ime, imao je i dva sina i kćerku, sve jedno drugom do ramena, koji su bili uvijek musavi, jer su vazda grickali po krišku prepečenog hljeba, namazanu mašću, a začinjenu paprom, vječito nakačeni na tarabe, kojom je bila ograđena malena bašta. Odatle su bečili na sokak, posmatrajući rijetke prolaznike i čekajući da začiknu kakvo zalutalo pseto ili mačora.

Opširnije...

Djetinjstvo naše generacije označilo je, između ostalog, i jedno piće, koje se pravilo u sodadžijskim radnjama. Ono se zvalo klaker! Sok našeg djetinjstva pravio se od sode, šećera, prirodne boje i sirupa. U to vrijeme u varoši su postojale tri sodare - jedna kod Nišavića pekare, druga u glavnoj ulici i treća na Njegoševom trgu.

Opširnije...

KuvaricaKako vrijeme neumitno grize godine pokušavam da se ne prisjećam često prošlosti, nego da budem što više u sadašnjosti, pa i da nekako, onako kriomice, pokušam zaviriti u budućnost! Kažu da je neprestano vraćanje u prošlost, u bilo koji njen dio, i u onaj radostni, i u onaj tužni, znak starenja.

Opširnije...

BombonjeraNajstarija bombonjera u cijelom našem kraju, jeste ona tetka-Marina! O njenoj starosti se saznalo zahvaljujući tome što je tetka-Mara bila toliko prisebna i marljiva, pa je zapisala mastiljavom olovkom u crkvenom kalendaru za prostu 1965. godinu, da ju je dobila 30. aprila od zeta Mila, zvanog Kačamar, i to na ime svojeg rođendana! Nije tada mogla ni da nasluti, a kamo li da pomisli, da je svojim postupkom ušla u varošku slatku istoriju, dakle, u nepisanu istoriju slatkiša, bombonjera, želea i čokolada. Iako sirota tetka-Mara nije čestito ni znala kojeg je datuma rođena, a niti je taj dan slavila od svoje navršene petnaeste godine, kada su joj roditelji rekla da je postala ,,velika đevojka“ za to, doživjela je da je njen zet Mile Kačamar, visoki i primršunjavi učitelj, kojeg su zlobnici i zavidljivci, onako u potaji, zvali i Prangija, časti bombonjerom.

Opširnije...

Aforizam dana:

Da su se karavani osvrtali na pse, nikada ne bi prošli.
Nada Karadžić
Aforizmi >>>

eSpona OTV EU

Proslava 30 godina plava

Otvorena televizija

Predstavljamo knjigu:

Iz ugla satiričara:

Preporučujemo knjigu:

 

Vildan knjiga

 

Preporučujemo knjigu:

 

Zeljko Rutovic knjiga Postmediji

 

Priča eSpone