Ovih dana skoro sve američke novine, ali i mnoge druge širom svijeta, kao i razni portali, sajtovi, objavili su vijest da su tri putnika manjeg amfibijskog hidroaviona Republic RC-3 Seabee na dan Pravoslavnog Uskrsa preživjeli prinudno slijetanje u Feniksu, u Arizoni, i to pravo na asfalt Sedme ulice.
Srećnici, koji su prošli bez ozljeda, jesu pilot Majkl Tragarz, sa četrdesetgodišnjim stažom u kompaniji ,,Amerikan erlnajs“, a sa više od pedeset godina u vazduhoplovstvu, nekadašnji vojni pilot u Vijetnamu, vlasnik nekoliko aviona i helikoptera, Hanan Haskel, koji je bio smješten pozadi, takođe bivši vojni pilot, sa istim letačkim iskustvom kao i Majkl, vlasnik nekoliko aviona, i Dragiša Raičević iz Crne Gore, pilot, koji je sjedio na desnom prednjem sjedištu.
Inače, Dragiša se našao u Americi sa svojom suprugom Katarinom na medenom mjesecu, a vjenčani kum im je, upravo - kapetan Tragarz!
Prvi dan velikog našeg Blagdana piloti su riješili da iskoriste nadlijetanjem iznad Feniksa, a poletjeli su iz njegovog dijela Lavin, koji ima svoju avio pistu, a vlasnici letilice ostavljaju u većim garažama.
U toku leta, motor aviona je odjednom utihnuo, a pilot Tragarz, za samo dva minuta, koliko je imao na raspolaganju, izbjegao je ono najgore – uspješno je sletio na površinu Sedme ulice, u kojoj u tom trenutku nije bilo vozila, uz izuzetnu i neviđenu vještinu, izbjegavajući sudar sa vertikalnom i horizontalnom uličnom signalizacijom i rasvjetom, da bi tek na kraju rulanja krilom zakačio hidrant, iz kojeg je pokuljala voda.
Nevjerovatno, ali i istinito!
Takav srećan završetak leta koji je mogao da se pretvori u nešto drugo obradovao je sve, bez obzira na to da ko je mogao biti u letilici, bez obzira na to odakle je, koje boje kože, i koje nacionalne i vjerske pripadnost!
Međutim, iza svih ovih novinskih i elektronskih napomena o tome, krije se i nešto što je mnogima nepoznato – Dragiša Raičević, inače, između ostalog, i osnivač regate hidroaviona u Tivtu, diplomirani inženjer geofizike, pilot sa stažom od četrdeset godina, instruktor letenja, prvi pilot hidroaviona sa zvanjem hidroavijatičar u Crnoj Gori, organizator pet Međunarodnih hidro avio-regata ,,Montadria“, rođeni je Beranac!
Njegov otac, primarijus dr Jezdimir-Bato, bio je poznati i ugledni urolog, koji je jedno vrijeme živio u Lušcu, a potom u Beranama, a majka Danica-Dana, rodom Šoškić, iz porodice koja je podarila beranskom kraju vrsne intelektualce i sportiste, bila je višestruka prvakinja Crne Gore u padobranstvu. Njena rođena sestra je bila Olgica Milović, pilot, instruktor, istinska junakinja našeg neba!
Dragiša je u prvom braku sa Natalijom Pavličić, dobio dvije kćerke Jelenu i Mašu, a ova druga je dobila ime po svojoj prabaki Mariji-Maši, koja je bila od Vukovića iz Lušca.
Dragiša-Gaga je, zajedno sa svojim bratom Sašom, koji je u međuvremenu postao doktor medicinskih nauka i redovni univerzitetski profesor, a kao i većina djevojčica i dječaka iz zgrada i kuća blizu stadiona, i iz obližnjeg Novog Naselja, trenirao atletiku u AK Berane, da bi se veoma brzo, u potpunosti, a pod zaštitom svoje tetke Olgice, posvetio vazduhoplovstvu – najprije jedriličarstvu, a potom i upravljanju sportskim avionima...
Imao sam sreću, a i neku vrstu počasti, da me, kriomice od inače stroge Olgice Šoškić Milović, što je i neophodno u jednom ovako opasnom sportu, sa južne strane piste, prilikom mojeg odlaska na treninge Atletskog kluba Berane, čiji sam bio i ostao jedini trener, ka stadionu, pokupe i provozaju beranskim nebom, u ,,zlatokriloj utvi“ – Predrag Dedović, Vukalica Mihailović Doktor, sada pilot Privredne avijacije Srbije, dr Edita Delić Kastratović i, naravno, Dragiša Gaga Raičević!
Dragiša nije zaboravio svoje Berane i rado se pojavi prilikom nekih avio-okupljanja na pisti na Škrljevici, koja obuhvata atare Lušca, Doca i Pešaca.
A početkom maja 1987. godine, u jedrilici ,,Blanik L 13“ obrušio se ka tlu, na jugozapadnom dijelu piste, koja pripada Lušcu, Predrag Peko Dedović, član Aero kluba Berane, koji je drugovao i letio sa Dragišom, iznenada izubivši visinu; pri spustu krilom je zakačio žičanu ogradu okućnice Moma Popovića. Dedovića su iz letilice, po svim pravilima, izvukli profesor Dragutin-Dragan Pajković i njegovi rođaci.
Doživio je ozbiljnu povredu kičme, nogu, i izgledalo je da je bespovratno izgubljen, i to ne samo za dalje bavljenje vazduhoplovstvom, nego i za najobičnije hodanje. Međutim, dugotrajnim liječenjem i zahvaljujući svojoj jakoj volji, Dedović ne samo da je stao na noge, nego se i dalje bavi letenjem i paraglajdingom pride. Inače, i on je trenirao u AK Berane i to skok uvis.
Dragiša, Majkl, Hanan i njihove porodice, slaviće zasigurno dan Uskrsa, odnosno Vaskrsa, kao svoj novi rođendan, jer im je, svakako, pored vještine i znanja kapetana Tragarza, kao i pribranosti Hanana i Dragiše, pomogla i božanska volja...
Milija Pajković
Fotografije: foto-album Dragiše Raičevića, foto-album Predraga Dedovića, The Arizona Republic.
Obrada fotografija: Milija Pajković
